Vrijwilliger van de maand Maikel Kivits: “Als ouder mag je best iets voor de sport van je kind doen.”

Maikel Kivits is een opgeruimde kerel van 48 jaar. Hij is nu nog woonachtig in Goirle maar verhuist binnenkort naar het Willemskwartier vlak achter ons clubhuis. Maikel is met veel plezier trainer van de D-jongens oftewel U14. Ik sprak hem op een zomeravond op het terras van Attila.
Wanneer kwam je bij Attila, en hoe kwam dat?
Dat is pas ik denk 3 of 4 jaar geleden, toen mijn oudste zoon Krijn bij Attila ging trainen, hij was toen ongeveer 12 jaar. Ik bracht hem naar Attila en ging tijdens zijn training zelf in de omgeving 10 km hardlopen. Maar ze kwamen trainers tekort. Nou is mijn persoonlijke mening dat je als ouder best iets voor de sport van je kind mag doen. Ik wilde dus best helpen maar had geen idee wat het inhield, ik wist niks van atletiek. Komt goed zei Petra Winkes, dus ik ging eens meekijken bij een training en dat was mijn eerste kennismaking met Attila. Kijken, luisteren, wat lezen, cursus gevolgd, en ik vond het leuk. Geleidelijk aan ook geleerd om zelf de trainingen voor te bereiden.
Ben je zelf actief geweest als atleet ?
Zelf hardgelopen, niet bij een club, maar wel aan de Ten Miles en halve marathon Tilburg meegedaan. Momenteel komt het er door tijdgebrek niet van.
Wat heb je allemaal bij de club gedaan ?
Alleen trainer van de D-jongens. Ik ga ook op zaterdag als ik kan mee naar de C-D competitiewedstrijden.
Wat doe je momenteel, en hoeveel uren ?
Een training van anderhalf uur per week, op woensdagavond. De andere avond in de week wordt door een andere trainer verzorgd.
Wat vind je er leuk aan, en wat minder leuk ?
Minder leuk is als het regent. De kinderen willen dan ook niet, maar de training gaat toch door. Leuk is dat het me ontspanning geeft. Als de jongens met plezier trainen en het leuk doen bij de wedstrijden, dan is het doel wel bereikt vind ik.
Wat is je grote drijfveer ?
Als ouder heb je de verantwoordelijkheid, vind ik, om het sporten door je kind mogelijk te maken door als vrijwilliger iets bij te dragen. Als niemand iets doet dan stopt het, zo is het gewoon.
Wat vind je goed aan de vereniging Attila, en wat niet ?
De trainers vervangen elkaar altijd als dat nodig is. Het is nooit dat een groep geen training krijgt. En de trainers gaan onderling gezellig met elkaar om. Of de club verder organisatorisch goed in elkaar zit, daar heb ik geen zicht op. Wel vind ik dat dit clubgebouw verouderd is, maar ik snap dat er nu niet veel meer in geïnvesteerd wordt.
Voel je je gesteund en gewaardeerd door het bestuur / anderen ?
Ja, daar mis ik in ieder geval niks in.
Wat wil je in de toekomst nog doen, hoe zie je jezelf bij Attila over 10 jaar ?
Zolang ik het leuk blijf vinden zal ik doorgaan met training geven. Als ik het plezier zou verliezen wordt het een ander verhaal. Het hangt niet af van wat Krijn gaat doen, die zit nu in de wedstrijdgroep en trekt zijn eigen plan.
Wat zijn buiten Attila je activiteiten en liefhebberijen ?
Ik werk als supermarktmanager in Oudenbosch. Ik geef ook wekelijks training bij voetbalclub VOAB, da’s bij mijn jongste zoon. Een keer per jaar help ik mee bij de open dag van Mill Hill, daar zitten alle drie mijn kinderen. Een hobby van me is Willem II waar ik als trouwe supporter een seizoenkaart heb met mijn jongste zoon. Zodra ik verhuisd ben en dingen tot rust zijn gekomen wil ik weer gaan beginnen met hardlopen.
Aan welke vrijwilliger geef je het stokje door ?
Philippe Scheepers.
door Michel van Eijkelenburg

