Erik Marcus, bestuurslid van TCT ’93, wil dat wel uit de doeken doen.
“Onze club is opgericht in 1993 als een afsplitsing van wielervereniging Pijnenburg. Zij zijn op wedstrijdsport gericht en aangesloten bij de KNWU, wij zijn toerrijders en aangesloten bij de Nederlandse Toerfiets Unie. Wij hebben circa 280 leden, het merendeel uit Tilburg maar ook best veel uit de omliggende plaatsen. Qua leeftijden zit onze grootste groep tussen de 40 en 70 jaar. Traditioneel is het een mannenclub, maar er komen steeds meer vrouwen bij. Er zijn leden die elke zaterdag- en zondagochtend meerijden, velen doen maar 1 rit per weekend, en er zijn ook leden die nooit komen. Naast de wekelijkse ritten organiseren we allerlei evenementen waarmee we de binding met de leden willen stimuleren.”

“Jaarlijks organiseren we twee speciale evenementen. In mei vanaf het Trappistenklooster de Abdijentocht die ruim duizend deelnemers trekt. En in oktober The Gravel Pit, een graveltocht vanaf natuurpoort Roovertse Leij, met zo’n 650 deelnemers uit het hele land.”

“Vanaf het begin in 1993 zijn we altijd samengekomen bij Boerke Mutsaers. Maar per 1 juli werd dat gesloten en moesten we er weg. We zijn gaan zoeken naar een andere geschikte plek en dat viel nog niet mee. Het moest een locatie zijn waar we altijd ’s ochtends terecht kunnen, daardoor vielen veel horecazaken af. Wij fietsen elke zaterdag- en zondagochtend, het hele jaar door, plus alle feestdagen. Zo hebben wij ook met jullie contact gezocht en zijn we met elkaar in gesprek gegaan. Vervolgens bleken onze voorzitter en jullie voorzitter elkaar beroepsmatig ook te kennen en toen rolde het balletje nog gemakkelijker door. Het is fijn dat we van Attila op basis van vertrouwen een sleutel van de kantine hebben gekregen, dat is ideaal voor ons want zo kunnen we onze eigen gang gaan.”

“Tussen half 9 en 9 uur komen onze deelnemers binnen, onze eigen vrijwilliger heeft dan de koffie al klaar staan. Om 9 uur vertrekken we voor onze rit. We gaan dan in verschillende snelheidsgroepen op de wielrenfiets op pad. Daarnaast hebben we, zeker in de winter, ook een groep  gravelrijders en de mountainbikers. In de winter wordt er overigens minder op de weg gereden. Alle groepen kunnen vanaf Attila best snel een geschikt parcours in het buitengebied van Tilburg vinden. Meestal zijn het routes op de weg tegen de 100 km. Aan het eind van de rit, ergens rond het middaguur, neemt iedereen de kortste weg naar huis. Kenmerkend voor fietsers is namelijk dat ze heel graag willen fietsen, maar als ze eenmaal aan het fietsen zijn willen ze heel graag naar huis. Dus na dat half uur ’s ochtends komen we niet meer bij Attila terug.”

“Onze nieuwe stek hier bij Attila bevalt ons erg goed. Het is een mooie ruime kantine, uitermate geschikt voor ons, en de samenwerking met Attila loopt als een trein. De lijntjes zijn kort en alles kan, bij wijze van spreken. Onlangs hadden we een avond met een pubquiz met presentatie van ons nieuwe tenue waar 85 leden naar toe waren gekomen. Dat paste prima. En binnenkort is er onze ALV. Deze locatie is voor ons een prima uitvalsbasis voor onze ritten, dus we willen hier graag blijven. En als Attila in de toekomst gaat verhuizen, dan verhuizen we graag mee!”

 Alle informatie over de Toerclub Tilburg ‘93 is te vinden op www.tct93.nl.

door Michel van Eijkelenburg