Vrijwilliger van de maand Carla Weterings: "Handjes uit de mouwen steken"

Carla Weterings is 48 jaar oud en woonachtig in Riel. Ze is de moeder van Timme die lid is van de MiLa groep. Carla vindt dat elke ouder wat voor de club behoort te doen, en dat doet ze dan ook. Over de vele taken die ze bij Attila vervult sprak ik met haar. Ze vindt zelf dat het qua uren allemaal best meevalt, daar tilt ze niet zo zwaar aan. Carla zet zich met overgave in voor Attila, terwijl ze eigenlijk niks met atletiek heeft. Hoe is dat zo gekomen?
Wanneer kwam je bij Attila, en hoe kwam dat?
“Ik kwam in aanraking met Attila doordat mijn zoon Timme hier is gaan trainen toen hij een jaar of 8 was, dat is nu 6 of 7 jaar geleden. Zelf ben ik nooit actief geweest als atleet, en ik heb eigenlijk niks met atletiek. Ik zeg altijd: je mag me overal voor vragen, maar niet om trainer te worden.”
Wat heb je zoal bij de club gedaan?
“Al vrij snel ben ik achter de bar gaan helpen. Ik zat hier toch een uur elke woensdag tijdens de training van Timme, en op zeker moment zochten ze barvrijwilligers. Ik kon dus maar een uurtje, maar dat was toch prima. Later ben ik nog een heleboel andere dingen gaan doen. Toen Phira stopte met de kledingcommissie, ongeveer 4 jaar geleden, heb ik dat overgenomen. Eerst samen met twee anderen maar inmiddels doe ik dat alleen. Een keer per maand twee uurtjes kleding verkopen, en op tijd bijbestellen. Een jaar of 2-3 geleden heb ik de Grote Clubactie overgenomen van Bastiaan, dus dat doe ik ook nog. Veel daarvan is landelijk al goed geregeld. Zelf moet ik onder meer een stuk of honderd rekeningnummers invoeren van de mensen die nog niet met QR-code betalen, dat is zo gedaan vind ik.”
Wat doe je momenteel, en hoeveel uren?
“De bar, de kleding en de Grote Clubactie doe ik nog steeds. Als barvrijwilliger heb ik geen vaste avond meer, ik val in tijdens wedstrijden. Verder ben ik nog jurylid, daar heeft Rene me eigenlijk een beetje ingeluisd, haha. Hij vroeg me voor een cursusje om bij wedstrijden te kunnen helpen, maar het bleek een officiële jurycursus met diploma te zijn. Hoogspringen jureren is niet zo moeilijk, maar discus en speer vind ik best lastig. En dan doe ik ook nog de coördinatie van de proeflessen. Dat kost wel meer tijd dan ik had verwacht. Meteen na de zomervakantie komen er wel 50 mailtjes binnen. Ik moet regelen of en wanneer die kinderen mogen komen voor een proefles. Het werk rond de proeflessen en de Grote Clubactie komt met pieken en dalen. Bij wedstrijden achter de bar of als jury helpen is meteen 6 uren of zo. Wat ik alles bij elkaar voor Attila doe vind ik geen grote belasting, ik heb het nooit uitgerekend maar het zal gemiddeld 2 tot 3 uur per week zijn denk ik.”
Wat vind je er leuk aan, en wat minder leuk?
“Vooral de bar en het jureren vind ik erg gezellig en leuk.”
Wat is je grote drijfveer?
“Ik vind Attila een leuke club met leuke mensen, ik krijg er energie van. En ik vind het niet meer dan normaal dat je iets doet voor de club. Het kunnen ook kleine dingetjes zijn, ik vind dat iedereen wel eens de handjes uit de mouwen kan steken. Bij andere sporten is dat gewoon verplicht.”
Wat vind je goed aan de vereniging Attila, en wat niet?
“De binding die de leden hebben met de club is een sterk punt. Ouders vinden het fijn dat er enthousiaste trainers voor de pupillen zijn. Jammer is dat het vinden van nieuwe trainers lastig is. Soms moeten we daardoor nee zeggen tegen proeflesaanvragen. We zouden oud-leden eens kunnen benaderen om trainer te worden.”
Voel je je gesteund en gewaardeerd door het bestuur/anderen?
“Zeker, ja. De Grote Clubactie had dit jaar een heel mooie opbrengst, en ik kreeg diverse mails van mensen die me bedankten voor mijn inzet. Nou, ik heb niet zoveel gedaan en het kost me echt niet zoveel tijd, ik vind dat men vooral de kinderen moet bedanken.”
Hierin is Carla te bescheiden, want van andere betrokkenen begreep ik dat zij wel degelijk veel werk in de Grote Clubactie steekt. (MvE)
Wat wil je in de toekomst nog doen, hoe zie je jezelf bij Attila over 10 jaar?
“Ik denk dat ik hier over 10 jaar nog steeds ben. Ik vroeg me laatst af: wat als Timme zou stoppen bij Attila? Sommige taken zou ik dan wel afstoten denk ik, maar de bar en het jureren zou ik willen blijven doen omdat ik het zo gezellig vind. En ik blijf dan ook helpen bij de Warandeloop. Oh, dat had ik nog niet genoemd maar dat doe ik ook nog.”
Wat zijn buiten Attila je activiteiten en liefhebberijen?
“Ik werk 32 uur per week bij Achmea. Ik doe vrijwilligerswerk op woensdagochtend bij Spel en Boek in de bibliotheek in Goirle. En een keer per maand help ik bij een disco voor mensen met een beperking. Dus druk genoeg, haha! Als sport doe ik zelf aan bootcamp.”
Heb je nog wat toe te voegen?
“Ja ik zou het heel fijn vinden als er nog een pupillenouder zou willen aansluiten bij de kledingcommissie. Ik doe dat nu alleen.”
Aan welke vrijwilliger geef je het stokje door?
“Daar heb ik natuurlijk al over nagedacht: dat is Linda van Elderen, zij is trainster van de wedstrijdgroep en regelt de competitie voor de junioren.”
door Michel van Eijkelenburg

