Party in de Sportschuur!

Goeie oude muziek, de geur van braadworsten, een lekkere trappist om een uur of 1 ’s middags en op de televisie beelden van het veldrijden. Zo hoort een Antwerpse atletiekmiddag eruit te zien. Forse dames bij de start met pistolen die echt niet haperen, integendeel. Kogelgaten in het dak en o wee als je een valse start veroorzaakt, gelijk een nekschot! Je moet er wel tegen kunnen, zowel als trainer, ouder of atleetje. Sta je net klaar om te gaan kogelstoten wordt er omgeroepen dat je aan de start verwacht wordt om te gaan hordenlopen. Wijziging in de chronoloog. Of het loopt een beetje uit, zodat je om 18.30 toch maar besluit om het hoogspringen aan je voorbij te laten gaan en huiswaarts te rijden. Maar als je zelf gewoon vrolijk blijft kun je er wel indoor 60m lopen, ook horden, op spikes. En verspringen, in een aan de hal aangebouwde garage. En vanzelfsprekend kogelen en hoogspringen tegen atleetjes die soms Frans praten en vaak ook heel goed zijn.

Op 7 januari zijn Lotte en Noortje de Graauw, Floor Alessie en Pien en Willem Korstanje medailles op gaan halen. Voor ieder afzonderlijk nummer werden er prijzen uitgedeeld en dat was niet aan dovemansoren gezegd. Floor haalde er 3 (ver, hoog, kogel), Pien 4 (horden, 60m, ver en kogel) en Noor 1 (60m). Willem en Lotte hadden het zwaar als 1e jaars in hun categorie, dan kom je voor de medailles tekort. Pien verbeterde het clubrecord op de 60m voor A-pupillen, dat al 10 jaar op naam stond van Suzanne Dietz, met een dikke 0.34 seconden tot 9.18. Noortje verbeterde het clubrecord voor de B-pupillen op de 60m, sinds 2004 op naam van Samantha Koppens, tot een tijd van 10.11.

Ronduit dapper waren Pien, Lotte en Willem op de horden. Pien en Willem hadden er de vrijdag- avond voor het eerst in hun leven op geoefend, tot valpartijen en tranen aan toe. En ook Lotte stond wat bleekjes aan de start. Pien deed het heel rustig en beheerst werd daarmee zowaar 3e! Willem beukte met een enorme kracht tegen de 1e horde aan, zoals hij van Jeroen had geleerd. Hoe harder je gaat hoe meer kans dat de horde omvalt ipv dat jezelf omvalt, had Jeroen nog uitgelegd. En dat klopt. Als 1e jaars werd hij 6e in een deelnemersveld van 24, chapeau. Lotte had de extra training van Jeroen niet meegedaan en was vooral aan het overleven op de horden. Dribbeldribbel, spring. Dribbeldribbel, spring. Het was al dapper om het te proberen, vanaf de tribune lijkt het al ingewikkeld, met die horden voor je is het helemaal angstaanjagend.

Op 5 februari zijn Pien, Willem en Floor nog eens geweest om een meerkamp af te werken. Op wonderbaarlijke wijze haalden ze allemaal een zilveren medaille. De wedstrijd kende niet zoveel deelnemers omdat gelijktijdig het Belgisch kampioenschap cross gehouden werd en er ook in Gent een indoorwedstrijd was. In een sneltreinvaart werd deze keer de chronoloog doorlopen want Floor had haar medaille al binnen de 2½ uur te pakken en ook Willem had niet meer tijd nodig. Dat gaf Floor tenminste de tijd om een beetje te netwerken want binnen de kortste keren stond ze telefoonnummers uit te wisselen met leuke Belgische meiden, deed ze 100 radslagen achter elkaar en begon ze ook maar eens met horden te oefenen. De echte wedstrijdonderdelen zijn voor Floor maar een lastige onderbreking van de dag.... Alleen Pien had langer werk want het hoogspringen duurde maar en duurde maar. Niet voor Pien, die zat al lang op een bankje toe te kijken hoe haar concurrentje maar doorsprong en haar op dit laatste onderdeel nog net het goud ontfutselde. Maar wel weer een nieuw clubrecord voor Pien op de 60m, weer 0,03 eraf.

We vonden het ontzettend leuk in Antwerpen en gaan er zeker weer heen. Vooraf wel met elkaar afspreken dat je niet nerveus wordt als het allemaal wat anders loopt dan je denkt, je niet ergeren aan de muziek maar vrolijk meedansen, een natuurlijk pas na afloop met een trappist en een braadworst de overwinningen vieren!

Kijk op www.haki-team.be voor de volgende wedstrijden. Het plan is om op 18 februari weer te gaan.