In het weekend van 6, 7 en 8 juni vond in Amsterdam de Nederlandse uitvoering van de Special Olympics plaats. Ondanks het enorme aantal inschrijvingen, mocht AV Attila met tien atleten deelnemen aan dit grote evenement voor sporters met een beperking.

Het werden drie lange, maar mooie dagen voor de afvaardiging namens onze vereniging. Trainster Yvette in 't Groen hield gedurende het weekend een dagboek bij. Hieronder het relaas van de belevenissen van ons team in Amsterdam. Naast het sporten was er van alles te doen voor de atleten. Een aantal van hen keerde zelfs huiswaarts met een paar nieuwe schoenen...

Dagboek Special Olympics - Yvette in 't Groen

Afgelopen weekend 6, 7 & 8 juni was het dan eindelijk zover. De Nationale Special Olympics in Amsterdam. De 10 atleten konden het de afgelopen weken nergens anders meer over hebben dan over dit evenement.
 
Op vrijdag was het om 11.45 uur verzamelen bij Attila zodat we om 12.00 uur richting Amsterdam konden rijden. We waren tegen de klok van kwart voor 2 in Amsterdam bij het hotel (Casa 400) aangekomen. Nadat we de 7 sleutels in ontvangst hadden genomen en alle groene armbandjes (kleur van het hotel) en badages uitgedeeld waren konden we op zoek naar onze kamers. Deze bleken op de 7e etages te liggen en allemaal vlak bij elkaar.

De ouders hielpen nog even mee om alle spullen weg te zetten en een laatste knuffel en kus te geven voor ze vertrokken naar hun eigen hotel. We moesten toen nog even wachten op Daryos en zijn moeder, want die kwamen wat later aan. Toen zij er ook waren en iedereen zijn trainingspak van Attila aan had konden we naar de bus. Met de bus werden we naar het Olympisch Stadion gebracht.

Bij het Olympisch Stadion waren twee tenten neer gezet. Een was voor het diner en de feestavond op zaterdag, de andere was voor de testjes die je daar allemaal kon laten doen.
 
Als eerste moeten wij om 16.00 uur eten. We hadden een buffet met nasi en sate. Bijna iedereen luste dit en heeft dan ook lekker zitten eten. Justin die had liever een broodje met ham wat we dan ook voor hem geregeld hadden. Na het eten gingen we nog even naar de tent voor de testen. We hadden namelijk nog 1 uur voordat we klaar moesten staan voor de openingsceremonie.

2 groepjes gingen de conditie laten testen en de andere groep ging de mond laten testen en daarna ook nog de voeten. De conditie was van iedereen goed, een paar hadden alleen een te korte hamstring en een slecht evenwichtsgevoel. Dus wij als trainers weten nu weer waar we aan moeten werken. De conditietest duurde zo lang dat we daarna niks meer konden doen.

De groep die de mond had laten testen had ook nog de voeten kunnen doen. Bij het testen van de voeten werd ook gekeken naar de schoenen of deze goed waren. Vaughn zijn schoenen bleken te groot te zijn en hij kreeg dan ook van de organisatie een paar nieuwe sportschoenen (welke hij met de wedstrijd dan ook gedragen heeft).
 
Om 18.00 uur was het zover en moesten we ons op gaan stellen voor de openingsceremonie. Atletiek mocht in vak 1 komen staan. Er waren zes vakken in totaal gemaakt voor alle verschillende sporten. Ouders hadden speciaal een spandoek voor ons laten maken. Deze hadden we op het moment dat we in het vak gingen staan nog niet. De ouders zouden bellen als ze bij het Olympisch Stadion waren. Daar aangekomen is Yvette het spandoek op gaan halen zodat we dat mee over het podium konden nemen.
 
Om 19.30 uur begon officeel de opening. We hebben daar dus een hele tijd moeten wachten. We hebben dan ook gekeken hoe alle andere sporters binnen kwamen en veel lol gehad samen.
Toen uiteindelijk iedereen ging lopen, waren wij een van de laatste verenigen die over het podium liepen. Maar wat een ervaring is dat. Er zaten zoveel mensen daar op de tribune.

Eenmaal over het podium gelopen mochten we gaan zitten op de stoeltjes die voor het podium neergezet waren. Voor de 1700 sporters en 600 coaches stonden hier stoelen.

De opening begon daarna met het officiele praatje wat voor sommige toch net iets te lang duurde.
Daarna kwamen er BMX fietsers die allerlei stunts lieten zien, wat er echt spectaculair uit zag.
De vlam mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Deze werd ook groots binnen gehaald en aangestoken.
Als laatste was er een optreden van Jan Smit. Wat hebben we hierop staan dansen en zingen. Iedereen had het naar zijn zin. Zelfs de polonaise is voorbij gekomen door de hele zaal.

Om 22.00 uur was het afgelopen en moesten we in het groene vak gaan staan om weer terug naar ons hotel te kunnen. Om 22.45 uur waren we daar dan eindelijk. Iedereen zijn tanden laten poetsen en naar bed gestuurd want de volgende dag was het weer vroeg dag en wel om 6.00 uur.
 
Om 5.30 uur ging de wekker van Yvette. Kon ze nog even douchen voordat de rest wakker gemaakt moest worden. Ted en Ans werden om 5.45 gewekt. Ans was toen al wakker om Noortje vast voor te bereiden op het opstaan. De rest werd om 6.00 uur gewekt zodat ze nog konden douchen.

Na het douchen en aankleden snel naar het ontbijtbuffet. Wat iets minder was want we hebben bijna een half uur in de rij gestaan voor we iets te eten hadden. Door die wachttijd waren we ook te laat klaar om de bus te halen naar de atletiekbaan. Eigenlijk zouden we die om 8.00 uur moeten hebben. maar om 8.30 waren we eindelijk klaar.

Er stond toen nog geen bus klaar. Dit moest allemaal nog geregeld worden. Om 8.45 uur hadden we dan ook een bus die via het Olympisch Stadion naar de atletiekbaan zou rijden. Maar eenmaal bij het Olympisch Stadion aangekomen te zijn, bleek dat hij eigenlijk niet verder zou rijden. Uiteindelijk de buschauffeur overgehaald en heeft hij ons toch weggebracht. Waar we maar net op tijd bij de openingsceremonie waren omdat deze ook wat later begon.
 
Om 11.00 uur begon de wedstrijd op verschillende onderdelen. Deze dag was om te bepalen in welke groep de atleten zondag moesten starten voor de medailles. Vandaag waren er 19 PR's gelopen, gesprongen en gegooid. Dus dit kon al niet meer stuk.

Om 17.00 uur zou de estaffete zijn. Deze ging helemaal super. Attila 1 (Rob, Christel, Timothy en Sven) kwamen als eerste over de finisch in 56.94, wat ze zelf helemaal niet verwacht hadden, ze waren zelfs de snelle Surinamers voorbij gegaan. Het andere team (David, Justin, Noortje en Ivo) deed het ook erg goed zij liepen in een tijd van 1.22.62. 

Daarna moesten we ons snel omkleden voor de feestavond. Daarna zouden er bussen klaar staan. Ook hier waren weer enkele problemen. Maar die zijn er om opgelost te worden dus om 18.00 uur hadden we eindelijk een bus te pakken, die ons naar het Olympisch Stadion bracht.
Daar hadden ze het buffet wat langer laten staan zodat wij ook nog konden eten. We hadden deze keer penne met champigonne roomsaus en lasanga. Wat ons ook weer lekker smaakte.

Na het eten zijn we weer naar de tent gegaan voor de testen. Nu was het omgewisseld en liet de ene groep de conditie testen en de andere groep de voeten. Ook nu was de conditie weer goed op de hamstrings na. Bij de voeten waren er deze keer wat meer die nieuwe schoenen kregen. Christel kreeg een paar nieuwe omdat de andere wat te klein waren, wat ze zelf eigenlijk wel fijn vond en aan de wat grotere moest ze erg wennen. Timothy kreeg een paar nieuwe omdat er niet zoveel zijn met zo'n grote maat en ze van de schoenen af moesten. Ook was de demping uit zijn oude schoenen bijna weg. Dus dat kwam goed uit. Daarnaast kreeg David een paar nieuwe, de reden voor David weet ik niet. Maar David was wel heel erg blij met zijn nieuwe schoenen. De andere schoenen waren allemaal nog goed.
We wilde onze ogen ook nog laten testen maar helaas was die alweer dicht toen wij bij de voeten klaar waren.
 
Tijdens het testen goot het er even uit, maar toen we naar de feesttent moesten lopen was het alweer droog. Daar hebben we ons ook nog even ander half uur vermaakt. Met dansen en de polonaise doen. Om 21.30 uur gingen we weer richting de bus. Om vervolgens om 22.00 uur bij het hotel aan te komen. Iedereen toen weer lekker laten douchen en de tassen in laten pakken zodat we dat de volgende ochtend niet meer hoeven te doen. Ook werd het voetbal nog even op gezet.Om 23.00 uur ging het licht uit en kon iedereen weer gaan slapen, want om 6.15 uur moest iedereen weer op staan.
 
Weer zo'n vroege ochtend als de dag ervoor. Maar nu waren we om 6.45 uur al bij het ontbijt en konden we gelijk door lopen. Dat was dan wel een voordeel. We waren nu zelfs al om 7.45 uur klaar. Maar we hadden met de ouders afgesproken dat zij ons op kwamen halen met de auto zodat de bagage gelijk mee kon. Zij zouden om 8.30 komen. Dus we konden nog even naar boven om tv te kijken en te kletsen met elkaar. De Achmea kennisquiz was op tv. Wat hebben we gelachen. Proberen de juiste antwoorden te zeggen en waar soms niks van klopte, maar wel een leuk antwoord was. Om 8.45 uur waren de ouders er met de auto en konden we alles in gaan laden.

Daarna op naar de atletiekbaan. Waar ons weer een zware dag te wachten stond. Het programma zou iets ingekort zijn zodat we rond 16.30 uur klaar zouden zijn. Maar de estafette liep uiteindelijk pas om 17.00 uur.
 
De prijsuitreiking was ook een grote puinhoop. We konden er niet bij zijn omdat de atleten steeds met een onderdeel bezig waren. Het verspringen is daardoor zelfs drie kwartier uitgesteld na de eerste sprong. Dat liep dus niet. Na de estafette waren ze er nog steeds mee bezig. Om 18.30 uur was het nog niet klaar. We zijn toen maar friet in de kantine gaan halen zodat we toch wat gegeten hadden. Alleen was er niet zoveel meer. We hebben toen maar alles opgekocht aan friet en snacks. Alle atleten hadden toen gegeten en de begeiders hadden ook nog een broodje.

We hebben 19 medailles in totaal gehaald, dus we mogen weer trots zijn op onze atleten. Zelfs hebben er een paar de PR's van zaterdag opnieuw verbeterd. De uitslagen komen nog maar die zijn nog niet allemaal gepubliceerd. Dus zodra we die hebben komen ze op deze website te staan.
 
Maar het was zeker een mooi weekend en iedereen heeft het naar zijn zin gehad. Over 2 jaar gaan we weer!!!!