Het is gelukt! Een prachtige tweede plaats achter PEC Zwolle en promotie (zeg maar ‘terugkeer’) naar de Eerste divisie. Na een moeizaam begin van de dag kwamen de geel-blauwe mannen op stoom en pakten 9, 10, 11 of 13 punten alsof het niets voorstelde. De tactiek van langzaam beginnen en snel eindigen werkte perfect en de tegenstanders werden verbijsterd getrakteerd op een pak slaag. Het langzame begin en de uitvoering van de strategie was wellicht wat al te enthousiast, want de eerste plaats werd onterecht niet gehaald. Wat te denken van Cyriel, die een keer te vaak vals startte op de 110 meter horden. Dat mag gekenmerkt worden als een te nadrukkelijk uitgevoerde ‘zand in de ogen strooi actie’. Maar och, met het later gewonnen polsstokhoogspringen was Cyriel een perfect symbool van de slow start-fast finish. Met 4.50 meter in de eerste poging werd de rest van het veld weggezet. Hoger hoefde niet, lukte ook niet, maar wat maakt het uit? De 110 meter horden backup in de persoon van Alain Bettonviel liep overigens gelukkig een prima 16.65 en pakte 5 punten!

De eerste nummers werden ook uitgevoerd door Mike Rasenberg, die de 3000 meter steeple chase absoluut beter liep dan de vorige keer in hetzelfde Ede, toen de wind wel heel veel moeilijkheden veroorzaakte. Met 11.15.72 was ie duidelijk sneller, maar kwam in de relatief goed bezette steeple chase er niet aan te pas en pakte 2 punten. Slechts 1 puntje was er voor de oudste man in de ploeg: Jack van Avendonk. In zijn planning helemaal niet meer bezig met een 800 meter, maar met de NK 10km twee weken geleden in Tilburg, werd de 800 meter voor hem zijn langzaamste ooit. Bij een tijd van 2.10 denk je in eerste instantie niet aan Jack, maar het was niet anders. Op dat moment kwamen we in het totaalklassement geheel niet voor, het is dat er maar twaalf ploegen meededen, anders waren we gevoeglijk 13^e of 14^e geweest. Nee, dat is overdreven, want de eerste punten van de ommekeer stroomden inmiddels binnen dus laatste hebben we niet gestaan: Koen van Veen, terug van lang weg geweest, pakte de eerste 10-punter met zijn speer: je zag de speer als het ware punten pakken: na 5.45 meter zat er 1 punt in de pocket (de speer was toen nauwelijks vertrokken uit zijn hand)…na 27.25 zaten we al op 5 punten en na 54.49 meter punterde Koen de 10 binnen (wie dit snapt mag het zeggen; ik al bijna zelf niet meer, hoofdrekenen lukt vlak voor het naar bed gaan niet goed meer).

En de naam Koen was in totaal zelfs goed voor 36 punten van de in totaal behaalde 117 punten. De 100 meter werd prachtig gewonnen door de rappe man uit de www.attila-sprintgroep.nl selectie, Koen van Erve: met 11.12 was het een krappe overwinning, maar hij stond! Tsjonge, toen begonnen we al aardig te stijgen op die lijst van 12 ploegen, maar niemand die het door had. Inmiddels deden de hoogspringers hele mooie dingen: Adriaan sprong 1.85 meter in de eerste groep, maar Bas Huijben deed hetzelfde in de tweede groep. Bas deed dat alleen in de eerste poging, greep een PR en pakte zo nog een puntje extra! Kijk, en als je dan als ploeg zo aan het stijgen gaat vanuit de uitzichtloze kerkers zonder ramen van de ochtend, begint het moraal te stijgen en daarmee het aantal hoge cijfers! De 400 meter mannen deden solide hun werk: Rens op het gemakje, zich geheel toeleggende op de later te lopen 4*400 meter en Peter vol lopende voor de punten: 51.21 en 8 punten voor de man die als de volgende competitiewedstrijd in de Eerste divisie gelopen wordt, zich papa mag noemen (Ik besefte net dat ik in deze ploeg –nog- de enige ben met kinderen ;-)…het houdt me jong, dus het houdt niet op als de kleintjes zich aandienen).

Inmiddels was ook het polsstokhoogspringen begonnen, maar daarvan weten we de prettige uitslag al. Ik was zelf ook zojuist gearriveerd, kon nog net Peter zien lopen en gaan genieten van een prima atletiekmiddag. De verspringers deden in de zandbak nog net alsof ze iedereen zand in de ogen aan het strooien waren, zonder de punten uit het oog te verliezen: Philippe pakte perfect 9 punten met een 4^e plak en 6.32 meter, Yuri had wat moeite om de geldige sprongen en de beste sprongen in de wedstrijd te maken (tijdens het inspringen wordt er niet gemeten!) en landde na 5.99 meter al. Wouter Janssen (15.19) en Maikel van Eekelen (16.18) liepen ondertussen een prima 5000 meter en weer waren 9 punten het resultaat! Ik geloof dat we daarna al 5^e stonden. Enig geroezemoes kon je waarnemen bij de andere ploegen: “He, Attila doet ook mee, dat wist ik niet”. Ha, het werd nog beter!

Vincent Jessen was voor mij (met de kogel althans) een echte held: zo’n 70 centimeters stootte ie verder dan zijn PR en pas na 14.63 landde de 7,25kg zware kogel. Jemig, vorige week zat ik op ongeveer de helft daarvan te sukkelen, dus iedereen die wel raad weet met die kogel is voor mij al een held en Vincent na vandaag helemaal! Een tweede plaats en 11 punten mag een superprestatie genoemd worden. Daarna was het zo ongeveer mijn eigen beurt. Een twintigkamp in de benen, die kan na een week nog niet eruit zijn. De beentjes voelden soepel en bij het inlopen zelfs actief, maar toch werd snel duidelijk dat het lijf nog heel vermoeid was. Daarom vielen mij de derde plaats en 10 punten 100% mee. Van 57.32 zou ik normaal niet gelukkig worden, nu was een ingetogen vreugdekreet op zijn plaats. Er waren zelfs mensen die mij een Held noemden (“Zou ik dan wederom die beker mogen meenemen en zou ik vanavond Jeroen, Olivier EN Kasper kunnen laten poetsen?” zijn de onzinnige gedachten die door je vermoeide hoofd spelen). Maar nee, Koen (je weet wel, van de 36 punten club), liep op de dubbele afstand gewoon weer even naar de eerste plaats (in 22.41) en kon na afloop terecht de met beker en Usain Bolt houding op de gevoelige plaat worden vastgelegd. Een terechte Held van de dag! Philippe deed er nog even een 24.42 bovenop. Hmm, scheelt 2 seconden…toch maar vermelden. Ik vergeet bijna de discus van Vincent nog te noemen, maar ik schat in dat Vincent die op dit moment ook al aan het verdringen is. Ik wil dus geen afbreuk doen aan het Held-gehalte dat deze gigant nu bij iedereen heeft bereikt en laat de afstand voor wat ie is.

Tja, de dag was op zijn einde en promotie kon niet meer ontgaan. De afsluitende 4*400 meter was niet alles, maar he, wat wil je met mannen op een roze wolk? 117 punten, een tweede plek die zomaar eerste had kunnen zijn…een prachtige dag en ik was trots deel uit te maken van deze ploeg (en trots een steentje bijgedragen te hebben).

We zien mekaar volgend jaar in de Eerste divisie!

Toine van Beckhoven